„Urbanistyka sportowa staje się ważnym pojęciem w transformacji naszych miast. Podejście to promuje traktowanie przestrzeni sportu jako integralnych, niezbywalnych elementów w projektowaniu miast. Elementów, które mogą być zielonymi, inkluzywnymi rozwiązaniami, podkreślającymi piękno i funkcjonalność przestrzeni publicznych. Rozwiązania oparte na sporcie nie tylko zwiększają atrakcyjność miast, ale także przekształcają przestrzenie publiczne w tętniące życiem centra, promujące dobre samopoczucie, zdrowie publiczne i zrównoważony rozwój środowiska. Umieszczając sport w centrum procesów rewitalizacji, możemy tworzyć przestrzenie estetyczne i służące społecznościom jako przestrzenie wspólne, wspierając więzi społeczne i poprawiając jakość życia wszystkich mieszkańców”.
„Sport jest coraz częściej uznawany za jedno z kluczowych narzędzi w procesach rewitalizacji miast. Podejście to obejmuje projektowanie przestrzeni miejskich, które priorytetowo traktują aktywność fizyczną, interakcje społeczne i zrównoważony rozwój środowiska. Integrując obiekty sportowe, parki i zielone korytarze z obszarami miejskimi, miasta mogą tworzyć środowiska sprzyjające zdrowiu, dobremu samopoczuciu i spójności społecznej”. Za www.urbact.eu („Sport Urbanism: A new paradigm for urban regeneration….”, Raffaella Lioce, Re-Gen Lead Expert, tłum. aut.)
Ciekawym przykładem realizacji założeń „urbanistyki sportowej” jest Green Belt Sports Trail w Paryżu (mapa na dole strony). To przestrzeń, w której ulokowano (m.in.) wiele obiektów do uprawiania różnych dyscyplin sportów miejskich, ale o tym w następnym wpisie.
Źródło fotografii: ilustracje do wspomnianego wyżej artykułu Raffaelli Lioce